In de negentiende eeuw ging men er voetstoots van uit dat er een relatie bestond psychische stoornissen en lichaamskenmerken.
Psychiatrische handboeken waren standaard voorzien van illustraties, die studenten vertrouwd moesten maken met de fysieke verschijningsvorm van verschillende vormen van krankzinnigheid.
Deze afbeelding van een psychiatrische patiënt is afkomstig uit het werk van de Engelse psychiater Hugh Welch Diamond. Diamond ging rond 1850 als eerste psychiater gebruik maken van de fotografie om zijn patiënten vast te leggen. Doel was, zoals hij het zelf uitdrukte, om ‘in het gezicht de constructie van de geest te vinden’.