“Zij met een spits hoofd zijn brutaal en schaamteloos; zie de roofvogels”. Aldus de oudste voorloper van de testpsychologie: de dierfysiognomie.
Aldus een fragment uit Physiognomonica. Dit boek uit de vierde eeuw voor Chr. werd lange tijd (ten onrechte) toegeschreven aan Aristoteles. Het geldt als het begin van de fysiognomische theorievorming.
De dierfysiognomie ontstond zo’n 2400 jaar geleden, tijdens de Griekse oudheid. Gekeken werd op welk dier iemand leek; daaruit werd afgeleid over welke karaktereigenschappen hij beschikte.
Tijdens de Renaissance beleefde de dierfysiognomie een revival. Deze afbeelding is afkomstig uit het beroemdste werk uit die tijd, De humana physiognomonia (1586) van de Italiaanse natuurfilosoof Giambattista della Porta. Als illustraties gebruikte Della Porta de enige bekende Romeinen van zijn tijd: standbeelden van Romeinse keizers.